15/11/09
13/11/09

11/11/09
Το χρώμα σου μαύρο
όσα φώτα και να πέσουν πάνω σου
δε λογαριάζεις τίποτε.
Οι στροφές σου επικίνδυνες
όταν γίνεσαι δρόμος ταχύτητας
η αγκαλιά σου γλυκιά
όταν γίνεσαι μάνα
το βλέμμα σου δολοφονικό
όταν γίνεσαι προδομένη ύπαρξη.
Είσαι η υπομονή
που τα αντέχει
που τα ακούει όλα
είσαι η έρημος και η όαση μαζί.
Παρηγοριά στα μάτια
που σε κοιτάζουν επίμονα
κρατάς φυλαχτό
το δάκρυ που σου εμπιστεύονται.
Απόψε θα’ ρθω να σε βρω
πεθύμησα την αγκαλιά σου.
6/11/09
4/11/09
2/11/09
1/11/09
................................-Σε λίγο θα χαράξει σήκω...
................................-Άσε ν’ ακούσω να λαλήσει ο πετεινός
................................ έστω το κελάηδημα κάποιου αηδονιού
................................-Βολέψου με ότι ακούς...
.................................με το αγκομαχητό του απορριμματοφόρου
.................................με τις βρισιές των εργατών
............................... που σπρώχνουν την παραγωγή σου στα σπλάχνα του






